Blog!

Houden van mijzelf

Houden van jezelf…

voor velen een uitdaging die zich manifesteert in zorgen voor en rekening houden met anderen en daarmee vaak je eigen behoeftes opzij zetten. Een thema waar ik pas mee werk sinds ik ruim anderhalf jaar geleden duidelijk begon te voelen dat ik meer rekening hield met de behoeften van anderen en moeite had om mijn eigen ding te doen. En dan gaat het ineens snel, met horten en stoten. Steeds weer opnieuw die aha momenten die mij stap voor stap in de goede richting zetten. Steeds weer een stukje van de historische puzzel die op zijn plaats valt en mij laat zien waar de extreme behoefte om te zorgen en geven (= liefde verwerven, aardig gevonden worden, enz.) vandaan komt. Er is nu ruimte voor mijzelf! “Nee” zeggen gaat mij steeds beter af, er is ruimte voor mijn eigen ding zonder dat ik me daar schuldig over voel.

Houden van jezelf
Give and take

 Geven en ontvangen

krijgt ook een andere inhoud, waar geven nagenoeg grenzeloos was en ontvangen oh zo moeilijk, ontstaat langzamerhand meer een gevoel van balans. Ontvangen kan nu met dankbaarheid, waar ik voorheen iets mompelde, “dat is toch te veel” of “dat kan ik niet aannemen” en ik mij onwaardig voelde. Geven komt steeds meer met de boodschap naar mijzelf toe van waaruit ik geef, is het vanuit liefde of vanuit het oude moeten? Dit laatste ben ik los aan het laten, waardoor er ruimte is voor mijzelf en mijn gevoel van liefde in het geven.

 Verwrongen

De verwrongen werkelijkheid die ontstaan is door ervaringen uit mijn jeugd (o.a. seksueel misbruik) is doorzichtig geworden. De lijntjes van mijn gedrag nu naar deze ervaringen beginnen af te brokkelen en te vervagen. Er ontstaat ruimte om van mijzelf te houden, de oude boodschappen te vervangen. “Ik ben de moeite waard”, en “Er mag van mij gehouden worden”, en ten slotte “Ik hou van mij!”. Dan denk ik steeds weer aan het liedje van Harrie Jekkers en hoor het weer in mijn hoofd…

“Houden van”

krijgt daarmee ook nieuwe betekenis. Er gaan nieuwe deuren open, mijn ogen beginnen anders waar te nemen, mijn oren horen andere dingen, de gelaagdheid van de klanken en de boodschap die je ontvangt. Waar “houden van” een voorwaardelijkheid inhield, verschuift dit naar het andere eind van het spectrum, naar onvoorwaardelijkheid. Zonder voorwaarde, met heel mijn Hart.

Hart

Afgeknepen door de voorwaardelijkheid, de onwaardigheid, bleef mijn Hart op de hoede, niet te ver open vanwege de kwetsbaarheid. De moed hebben om toch het Hart open te zetten en kwetsbaar te zijn omdat je weet dat je OK bent en niemand daar iets meer vanaf kan doen wordt mogelijk als je onvoorwaardelijk van jezelf kunt houden. Onderweg…

Reconnected

Annie Kropman, Henk Meulendijks, Renae Bailey
Annie Kropman, Henk Meulendijks, Renae Bailey

While staying at my (spiritual) sisters place in Australia, I met a dear friend of her from New Zealand, also a Reiki master like me from the same Tibetan lineage. A strange feeling of knowing her already for a long time came up. That evening I went to bed and asked the spirits to let me know what this feeling ment to me. The information I got was about being together in various kinds of relationships in many lifetimes  and finally meeting again. I recognised her energy signature so to speak. In one of our conversations we where able to talk about is and it turned out to be mutual.

During the next couple of days we where able to “catch up” and share parts of our current life. Its good like it is, in this lifetime our relationship is that of spiritual brother and sister like my relationship with Annie. The family is expanding! very exciting! During our stay I was able to see her at work when she did a Master initiation on Annie, such a powerful energy! Now she is back to NZ, to continue her work as a Reiki master, with ramped up energy! We both where re-initiated during our stay, awesome! Renae Bailey is now in my network as Reiki Master Teacher and in my heart.

Recensie “Partners in beeld”

 
Partners in beeldHet is niet mijn bedoeling om hier een boekbespreking te geven, toch heb ik de voor mij meest aansprekende zaken aangehaald uit Partners in beeld.
 

Partner van een slachtoffer

Seksueel misbruik is een onderwerp dat een behoorlijke lading met zich meedraagt. De zwaarte en de reikwijdte van deze traumatische ervaring is enorm. Veelal gaat het over de daders en de slachtoffers, de overlevers, maar degene die in de volle omvang met de gevolgen van seksueel misbruik te maken krijgen zijn de partners van de slachtoffers. Ivonne heeft dit hiaat in haar praktijk gezien en dit boek geschreven ter ondersteuning van allen die een  (seksuele) liefdesrelatie met een overlever hebben. 
 

Ervaringen

Systematisch bouwt Ivonne het boek op en neemt bij het benoemen van zaken geen blad voor de mond. Mede dank zij de verhalen uit de eerste hand van partners van overlevers aan het begin van ieder hoofdstuk, is dit boek geen klinisch verhaal maar een levende documentatie van de ervaringen van partners met de gevolgen van seksueel misbruik op het gedrag van hun lief. Maar dat niet alleen, veel gedragsuitingen van overlevers worden benoemd en handvatten worden in ruime mate aangereikt om daar mee om te gaan. 
 
Voor de partners laat Ivonne zien dat zij vooral goed voor zichzelf moeten zorgen en gezonde grenzen aangeven aan het gedrag van de overlever. Ivonne laat ook zien dat helen van de gevolgen van seksueel misbruik mogelijk is, dit is een keuze voor de overlever, waarin de partner de veilige ruimte kan geven aan de overlever om deze keuze te maken. Er zijn vele vormen van therapie mogelijk.
 

Relaties

De gevolgen van seksueel misbruik zijn niet alleen merkbaar binnen de relatie, maar nadat het misbruik bespreekbaar wordt, dan komt ook de relatie met de familie aan de orde. Wat kan er gebeuren? Wat als er een kinderwens is? Al deze zaken komen aan de orde en worden van meerdere kanten belicht.
Te weten dat triggers overlevers van het ene moment op het andere in een heel ander gedragspatroon zetten, helpt partners om dit te leren herkennen en bespreekbaar te maken. In contact blijven met jezelf en je partner op mentaal en met name gevoelsniveau is een belangrijke boodschap. Het leren omgaan met je eigen emoties, de emoties van je partner, met dissociatie en het geblokkeerde gevoelsleven van de overlever zijn nodig om samen verder te kunnen.
 

Heling

Voor mij is dit boek een verrijking omdat het mij helpt meer inzicht te krijgen in de dynamiek in relaties als gevolg van seksueel misbruik van een van de partners. Tevens geeft het mij als overlever helderheid over mijn eigen gedrag en geblokkeerde gevoelsleven als jonge volwassene en herken ik delen van de beschreven relatiedynamiek tijdens de jaren van mijn eigen heling. Een aanrader dus voor iedereen die een relatie heeft met een “overlever” of als overlever zelf om eens in de spiegel te kijken.
 
Dank je Ivonne voor het schrijven van dit boek, je hebt mij er mee geraakt.

Kinderen met slaap problemen en angsten

kinderen: weer een kindDe laatste tijd krijg ik vragen van ouders over hun kinderen en specifiek over klachten rond slaap en de slaapkamer van het kind. Kinderen vertellen hun ouders dat hun kamer eng is, dat zij ’s nachts wakker worden van iets, soms zelfs vertellen dat er iemand in de kamer is. “Wat moet ik daar nu mee?” is de vraag die mij gesteld word. De ouder ziet of voelt niets, weet niet of het kind dat verzint om bij pappa en mamma in bed te mogen.

Gevoeligheid van kinderen

Ik leg de ouders dan uit dat hun kinderen vaak zeer gevoelig zijn voor bijvoorbeeld emoties van anderen,  dus waar-nemen dat er “iets” is tussen b.v. pappa en mamma, op school en ook in hun slaapkamer. De wereld om ons heen is groter dan wij met onze “gewone” zintuigen waar kunnen nemen. We geloven wel in intuïtie, ons 6de zintuig en ik leg ouders uit dat voor kinderen het spectrum van waarnemen via het 6de zintuig groter is.

Het kind neemt dus iets waar wat wij niet kennen. Hoe ga je als ouders daar mee om? Ik vind het belangrijk om de waarheid van het kind te erkennen en het kind te laten weten dat je het gelooft maar dat jij het niet kunt zien/horen/voelen.

Wat kan er aan de hand zijn?

Verschillende zaken, een energie die door het kind als onaangenaam ervaren wordt of de energie van een persoon die niet overgegaan is en in het Bardo (zie Wikipedia) verblijft, deze entiteiten zijn op zoek naar het Licht, naar de doorgang naar het hiernamaals. Doordat een gevoelig kind voor zo’n entiteit Licht lijkt, blijft deze daar in de buurt hangen. Daarnaast kan er nog een verstoring zijn door geopatische belasting, maar dit geeft andersoortige klachten.

Wat kan je er aan doen?

Ik werk zelf met de Reiki energie om de onaangename energie te transformeren en de ruimte, de slaapkamer en zelfs het hele huis vrij te maken van deze energie. In het geval van entiteiten creëer ik energetisch een pilaar van licht naar het hiernamaals en nodig ik de engelen en de overleden bekenden van de entiteit uit om deze naar het Licht mee te nemen. Dit voel ik dan ook gebeuren, waardoor de energie in de ruimte ook direct verandert.

Hoe gaat het verder?

Om het resultaat te zien vraag ik de ouders om minimaal een week niets tegen het kind te zeggen en gewoon te ervaren welke verandering er is in het gedrag van het kind. Dit doe ik vooral voor de ouders. Daarna is het goed om er met het kind over te praten, de verandering in gedrag bespreekbaar te maken en te achterhalen wat er voor het kind veranderd is. Voor mijn gevoel is dat een belangrijke erkenning naar het kind toe dat er echt iets was en dat je dat als ouders ook gelooft.

Opvoeders

Opvoeders: weer een kindEr zijn ouders en andersoortige opvoeders zoals onder andere grootouders, stiefouders of pleegouders, die denken dat zij bepaalde rechten hebben die ontstaan na de conceptie van een kind. De zogenaamde rechten zijn in hun gedrag terug te vinden en kunnen heel simpel zijn zoals het recht op een kusje. “Geef oma eens een kusje” en als het kind dan nee zegt of gewoonweg door gaat met spelen wordt het kind gedwongen; “kom op, geef oma nou een kusje” of “dat is niet lief van je” of de persoon voelt zich persoonlijk aangevallen of vernederd en wordt boos. De boodschap die dan uitgezonden wordt, is er een van voorwaardelijke liefde en onveiligheid.

Rechten

Voor mijn gevoel hebben jonge kinderen die volledig afhankelijk zijn van hun opvoeders alleen maar rechten en de opvoeders alleen maar plichten. De kinderen hebben recht op onvoorwaardelijke liefde (en daarmee een liefdevolle en warme omgeving) en het adequaat voldoen aan hun fysieke en emotionele basisbehoeften… eten, drinken, onderdak, bescherming en veiligheid, en dat is dus tevens de plicht van de opvoeders. Punt.

Een aspect van het recht hebben op, zijn verwachtingen die mensen van kinderen hebben. Als niet aan de verwachtingen voldaan wordt, kan het “recht hebben op” aangesproken worden.

Oma komt bij haar zieke kleinkind. Ze heeft een cadeautje bij zich. Ze vraagt aan het kind of deze het cadeautje hebben wil en het kind zegt nee. Oeps. De verwachting is dat het kind het cadeau wil hebben en dit wordt niet beantwoord, dus via een omweg probeert oma het pakje toch te slijten. Ondertussen smoort ze het kind in haar omhelzingen en je kunt zien dat het kind dit niet erg waardeert. 

Grenzen

Zo zijn er talloze voorbeelden van opvoeders en familie die over de gezonde grenzen van het kind  heen gaan. Het nee van het kind is minstens even valide als het nee van een volwassene. Sterker nog, het nee van het kind komt voort uit een pure behoefte. Het is geen afkeuring van de ander. Het is een bevestiging van de eigen identiteit die zich aan het ontwikkelen is. Een identiteit die in essentie niets te maken heeft met de omgeving, maar door vermeende rechten en verwachtingen  van de sociale omgeving begrensd wordt.

Verwachtingen

Op het moment dat een jong kind niet voldoet aan de verwachtingen van een volwassene of de volwassene zijn/haar “recht” wil laten gelden, gebeurt er iets bij de volwassene. In een gezonde situatie zal de volwassene dit zonder oordeel accepteren. Vaak worden echter patronen in gang gezet bij de opvoeder die niets te maken hebben met het kind, maar met hun eigen ervaringen en onbeantwoorde behoeften uit het verleden. Deze worden dan over de rug van het kind uitgespeeld.

Tot slot

De gedachte die ik ouders en opvoeders van jonge kinderen mee zou willen geven is de volgende:

Merk je in de interactie met een jong kind boosheid, gevoelens van afgewezen worden of enige andere emotie anders dan gelijkmoedigheid of vreugde… Kijk naar jezelf, je eigen gedrag en reageer je niet af op het kind.

Liefde

Liefde

paddestoel rood met witte stippenHet meest bezongen en bedreven
Is de liefde tussen mensen
Zo mooi om te geven
Vanuit een geopend Hart

Liefde van de Zielen
Alom aanwezig, Al-tijd
Doordrengt het universum
Is, dat wat wij zijn.

Sedona en meer

Tsja,

Zo’n dag na het seminar is het even afkicken. Ontbijt van Jamba Juice en daarna uitchecken. Nog meer afscheid nemen van mensen die we dus weer tegen komen. Joy is de laatste, ze heeft de avond van te voren voor ons gechanneled, heel verrassend. Ze zingt namelijk, zeer krachtig met een geweldige energie. De video opname die ik gemaakt heb staat op Youtube. https://www.youtube.com/watch?v=G740b50TZuQ

IMG_0209

Zo, onderweg naar Sedona, een hele rit van ruim 3 uur. We zouden overnachten in Flagstaff, 1 uur noordelijk van Sedona, dus we besloten eerst maar naar Sedona te rijden. Net als veel andere steden zeer uitgestrekt. De bouwstijl bestaat veelal uit huizen opgetrokken in rode aarde, war een speciale sfeer geeft. Er is niet echt sprake van een centrum, maar verscheidene wijken met veel spirituele winkels. Kristallen, therapie enz. Na een winkel bezocht te hebben, was het al weer tijd om naar Flagstaff te rijden. We hadden daar een huis gehuurd voor enkele dagen en zouden van daaruit de omgeving verkennen.

IMG_0311
De volgende dag hebben we afgesproken met Sonia en Andy, beiden vrienden van Annie, Sonia heeft Annie en Matt gehost voor een seminar en Andy hebben ze op een ander seminar ontmoet. Vanuit Flagstaff via de route 89 richting Sedona. een gouden greep, prachtige natuur onderweg, we reden namelijk door een canyon wat prachtige vergezichten opleverde. Regelmatig stoppen dus voor foto’s. In Sedona bezochten we nog enkele winkels met kristallen en daarna naar het appartement dat Sonia en Andy gehuurd hadden, aan de rand van Sedona op het plateau waar ook het vliegveldje lag, met een prachtig uitzicht op Sedona zelf. Na een schitterende zonsondergang hebben we nog met z’n allen een hapje gegeten. Heel gezellig en veel gelachen.
IMG_0311
De dag daarna was het tijd voor een uitstapje via Route 66, de bekende en bezongen route van LA naar Chicago. Er zijn nog delen van deze route berijdbaar, veel is echter vervangen door Freeway. Wederom had Vicky uitgezocht hoe te rijden en had ze een bezoek gepland aan de Grand Canyon Caverns.
IMG_0362
Het stukje Route 66 dat we zouden rijden lag ongeveer 2 uur rijden westelijk van Flagstaff, echt een stukje nostalgie. Oude auto’s, benzine stations, winkels, de sfeer van weleer… Gewoon leuk om gedaan te hebben. In een oude diner hebben we de lunch gebruikt en zijn doorgereden naar de Grand Canyon Caverns, ondergrondse grotten die miljoenen jaren geleden gevormd zijn.
IMG_0384
Bij toeval ontdekt aan het begin van vorige eeuw. Een lift brengt ons naar beneden, zo’n 60 meter onder de grond. een toer door de grotten duurt 45 minuten, met een gids die zijn verhaal doet, doorspekt met humor, erg leuke ervaring. Interessant is dat er onder in de grot een hotelkamer gerealiseerd is, waar je kunt overnachten in het stikke donker, met alle services er bij, zoals ontbijt, room service, etc.
Na deze belevenis was het weer tijd om terug te gaan. In het donker kwamen we weer terug in ons huis. De volgende dag hebben we rustig aan gedaan, lekker uitgeslapen en wat boodschappen gedaan voor de reis naar Monument valley, zo’n 4 uur naar het noorden.
IMG_0421
Monument valley ligt in het Navajo reservaat. Hier zijn de Navajo indianen naartoe verhuisd in de 2de helft van de 18de eeuw, niet bepaald vrijwillig… Het reservaat ligt op de grens van Arizona en Utah. Langs de weg in het reservaat waren veel stalletjes te vinden met indiaanse snuisterijen. Uiteraard zijn we even gestopt om te kijken en met de mensen te praten. Aangekomen op de plaats van bestemming,werden we verwelkomd door Bob, die samen met zijn zoon en zijn gezin een plek gecreëerd hadden waar je kon verblijven in enkele tipi’s en een Yurt.
 IMG_0431
Goed uitgerust met barbecues, tafels een een dak voor de schaduw. Keurig verzorgd. Die middag hadden we nog een rondleiding door Monument Valley met een van de familie leden van Bob, die ons met zijn omgebouwde truck op sleeptouw naam. Hij liet ons werkelijk alle hoeken en gaten zien van de valley toen hij merkte dat we zeer geïnteresseerd waren in hun leefwijze en cultuur. IMG_0475
De natuurlijke rotsformaties in de valley zelf had voor hen een bijzondere betekenis door alle soorten figuren die je in de rotsen kon ontdekken, gezichten, dieren en andere vormen. We hebben hem nog wat figuren erbij gegeven!
Wat een tocht van 2 uur had moeten zijn, duurde tot na zonsondergang, we hebben genoten!
IMG_0460
Terug is ons tipi kamp was het tijd voor de barbecue. Bob hat het hout al klaargelegd en zijn zoon kwam langs met zijn jongste dochter om te zien hoe het ons beviel. na wat heen en weer gepraat besloot hij zijn fluiten te halen en ons te trakteren op een indiaans concert, hartstikke leuk. Na een heerlijke barbecue met een lekkere salade er bij was het tijd voor de nacht. een hele tipi voor mezelf..
IMG_0585
Een prachtige zonsopgang bracht ons weer terug in de werkelijkheid. Ontbijt en dan weer onderweg terug naar Scottsdale. Na afscheid genomen te hebben van Bob en de familie, zijn we weer onderweg gegaan naar het zuiden, zo’n 7 uur rijden voor de boeg. Niet rechtstreeks terug, maar een kleine omweg langs de Grand Canyon, die we toch wel even wilden zien.
IMG_0624
Afscheid nemen van Vicky en Jim was niet makkelijk, na bijna 2 weken met hun doorgebracht te hebben en veel gedeeld en healing werk, moet je elkaar dan toch weer los laten.. Annie en Matt en ik bleven nog een extra dag in Scottsdale voor onze vluchten naar Australië. Annie en Matt via de westelijke route en ik via het oosten, 18 tijdszones en 40 uur onderweg…IMG_0633
Knuffel, Henk

Lightworker reunion

Dinsdag was het dan zo ver…. Met de trein eerst naar Utrecht en woensdag naar Schiphol voor de vlucht naar de US.
Didier had lekkers in huis gehaald om te koken en we hadden een heel gezellige avond samen.
Ik was ruim op tijd Op Schiphol, het inchecken ging snel dus ik had ruim de tijd om eens rond te kijken.
De eerste stop was London, waar ik van vliegtuig moest wisselen. Voor de eerste keer in een Boeing 747.
Ik heb er al heel wat verschillende gehad, maar dit was de eerste keer met dit type, terwijl het al heel wat jaren rondvliegt.
10 uur duurde de vlucht, best wel lang, maar met 3 films en een slaapje is het toch weer gelukt.
The Scottsdale Plaza resort where we stayed
The Scottsdale Plaza resort where we stayed

Om 7 uur ’s avonds kon ik Annie en Matt weer in mijn armen sluiten.

’s ochtends eerst naar het zwembad, 50 meter van het huisje waar ik logeer.
Die avond was er de “meet and Greet” voor de cursusdeelnemers, waar ik nog weinig bekenden tegen kwam.
De 17de in de ochtend was het dan zo ver, het seminar begon met de registratie en daar waren wel een aantal oude bekenden bij van vorige seminars.
Het heeft alle verwachtingen overtroffen.
Veel channels over de “Family of E” de oorspronkelijke clans die hier op aarde geïncarneerd zijn, het nieuwe tijdperk van Harmonie en heel praktische tools om mee te werken.
Diverse keynote speakers die heel praktische handvatten gaven over verschillende manieren om met energie te werken.
Het hoogtepunt was wel de ondertekening van de “Declaration of Spirit Rights”. Bij het voorlezen er van heb ik mijn tranen maar de vrije loop gelaten…
En vooral ook het plezier dat we met z’n allen hadden! We hebben wat afgelachen!
Zelf heb ik ook nog mee gedaan als voorbeeld in een healing van een van de keynote speakers, Meg.
Als laatste zijn we gister avond nog met wat mensen gaan eten om het seminar af te sluiten.
Bijgaand wat foto’s ter illustratie.

Ijverige bijen

IMG_202112 juli was het zo ver, ons eerste bijenvolk. Nadat we de zesramer (kleine kast voor kleine volkjes) bij Jan opgehaald hadden, zijn we direct doorgereden naar Cortils. Achter de vijver, met de vliegplank naar het zuiden…

Een heel speciaal moment toen de vliegplank omlaag ging en de eerste bijen verschenen. Ze waren redelijk rustig. Nu de bijen een week met rust laten, zodat ze aan de omgeving kunnen wennen.

20130824-162322.jpgDe 19de hebben we de bijen omgezet naar hun nieuwe onderkomen. Een nieuwe Eifler kast. Helaas zijn de ramen van de 6 ramer te groot en moeten we de oortjes er vanaf zagen om ze passend te maken voor hun nieuwe kast. Een prachtig gezicht, al die ijverige bijen op de raten. In de nieuwe kast krijgen de bijen er 5 ramen bij, de oude ramen in het midden. Onder belangstelling van enkele bewoners van Cortils wordt de kast weer gesloten.

Ik moet zeggen, dat ik het heel bijzonder vond, zelfs een sacraal moment, alsof de bijen iets essentieels toevoegen aan het landgoed. Het gaf mij in ieder geval een gevoel van nederigheid. Ook de anderen vonden het een speciaal moment…

Waarom bijen?

Bijen zijn essentieel in de natuur voor de bevruchting van een groot deel van ons voedsel. Zij komen erg in het gedrang door de eenzijdigheid van de moderne landbouw en het gebruik van allerliefste soorten verdelgingsmiddelen. Grote percelen met allemaal het zelfde. Dat betekent voor bijen voedsel gedurende de bloei van deze gewassen en daarna is er niets meer. Bijen zijn afhankelijk van hun voedsel in radius van zo’n vier kilometer.

Wij, Vera en ik willen een bijdrage leveren aan het voortbestaan van de bijen door hen een omgeving te bieden waar zij gedurende het hele jaar voldoende nectar en stuifmeel kunnen

verzamelen. Dit vraagt om een veelzijdig bestand van aanplant, bloemen, gewassen, struiken en bomen die het hele bijenseizoen voldoende voedsel garanderen. Voor hen en ook voor ons als bewoners van deze bijzondere plek.

1 2